24 Ιουνίου 2020

Επιστροφή στη δράση

 Την Κυριακή 14 Ιουνίου μετά από 3 μήνες απραξίας λόγω των περιοριστικών μέτρων που είχαν εκδοθεί από τους αρμόδιους φορείς για τη προστασία από τον COVID 19, η ΛΕΦΕΔ Αττικής είχε 2 δραστηριότητες.


Αρχικά ομάδα πρόληψης δασικών πυρκαγιών σε συνεργασία με την Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, το Δήμο Χαϊδαρίου και την Πυροσβεστική Υπηρεσία εκτέλεσε εποχούμενες και πεζές περιπολίες πυρασφάλειας στο Ποικίλο Όρος. Είναι μια δράση που έχει ξεκινήσει η Λέσχη από την ίδρυση της αλλά εφέτος, αναγνωρίζοντας την προσφορά της, οι επίσημοι φορείς αναβάθμισαν την θέση μας στο Συντονιστικό Όργανο Πολιτικής Προστασίας (ΣΟΠΠ).


Η δεύτερη δράση έλαβε μέρος στην Εύβοια σε συνεργασία με την ΛΕΦΕΔ Ευβοίας όπου πραγματοποιήθηκε εκπαίδευση  σε αντικείμενα περιπόλων σε δύσβατη  δασική περιοχή. Τα μέλη των δυο ΛΕΦΕΔ εκπαιδεύτηκαν μαζί σε μικτά περίπολα, ατομική τακτική, τακτικές μάχης, διαφυγής και άλλα αντικείμενα για αρκετές ώρες παρ' όλες τις αντίξοες καιρικές συνθήκες (λόγο ζεστής αλλά και του δύσβατου της περιοχής με σκοπό να εμπλουτιστούν οι γνώσεις, μεταξύ των λεσχών επάνω στα εν λόγω αντικείμενα.


Διαβάστε εδώ το άρθρο.

21 Ιουνίου 2020

ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ 2020 / ΣΚΑΠΤΗ ΥΛΗ: Εντυπωσιακή άσκηση από ΛΕΦΕΔ Ξάνθης και Καβάλας (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ)

 Η Εκπαιδευτική – Διαγωνιστική άσκηση ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ 2020 / ΣΚΑΠΤΗ ΥΛΗ, που διοργάνωσαν η Λ.ΕΦ.Ε.Δ. Ξάνθης & Καβάλας στην ορεινή περιοχή της Παλαιάς Καβάλας Καβάλας, υλοποιήθηκε την Κυριακή 14 Ιουνίου 2020 και ολοκληρώθηκε αισίως. Η άσκηση εξελίχθηκε από τις 06.00΄ έως τις 23.00΄ και την ώρα αυτή έληξε για όλες τις περιπόλους καθώς η παράμετρος της ασφάλειας των μελών αποτέλεσε το πρωτεύον πλαίσιο αναφοράς για όλη τη διοργάνωση.

Στην άσκηση έλαβαν μέρος συνολικά 10 Αξιωματικοί και 77 Υπαξιωματικοί και Οπλίτες, οι οποίοι στελέχωσαν έναν Λόχο Πεζικού (-) Πεζικού που συστάθηκε για την άσκηση. Στη Διοίκηση – Διοργάνωση εργάστηκαν 5 Αξιωματικοί και 22 Υπαξιωματικοί και Οπλίτες [Σταθμός Διοίκησης, περιστατικά (ΣΤΕΚ) και απεικόνιση]. Στις περιπόλους συμμετείχαν 5 Αξιωματικοί και 55 Υπαξιωματικοί και Οπλίτες που μετέβησαν από τη Θάσο (2 περίπολοι), τη Θεσσαλονίκη (2 περίπολοι), την Καβάλα (2 περίπολοι) και την Ξάνθη (2 περίπολοι).

Στη διοργάνωση βοήθησαν διάφοροι φορείς και άτομα που είτε παραχώρησαν υλικά και υποδομές είτε συμμετείχαν στην απεικόνιση προσφέροντας εθελοντικά τις γνώσεις και την εμπειρία τους καθοδηγώντας τις περιπόλους στα περιστατικά.

Τα τοπικά καταστήματα Army-Market (Στρατιωτικά και αστυνομικά είδη / Θερμοπυλών 2 / Ξάνθη / T.K. 67100 / 2541021622 / infoarmy-market.gr), Hard Gear (Είδη υπαίθριων δραστηριοτήτων και επιχειρησιακός εξοπλισμός / Φιλίππου 16 / Αμυγδαλεώνας Καβάλας / T.K.: 65500 / 2510391528 / http://hardgearhellas.gr/) και TacMed (Εξοπλισμός Α΄ Βοηθειών & Επιβίωσης, Λεωφόρος Δημοκρατίας 36Β / Κομοτηνή / Τ.Κ. 69133 / 2531071946 / https://www.tacmed.gr) με εμπορικό αντικείμενο σχετικό με το αντικείμενο της άσκησης συνέδραμαν στη διοργάνωση και διέθεσαν χρηστικά αντικείμενα που κληρώθηκαν στους/στις συμμετέχοντες, -ουσες ως δώρο.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Παλαιάς Καβάλας (https://www.paliakavala.gr) μάς φιλοξένησε στην έδρα του και τα μέλη του μας συνέδραμαν τόσο στη σχεδίαση – διοργάνωση (επί χάρτου και επί του πεδίου) όσο και στην απεικόνιση και στον συντονισμό κατά την εξέλιξη της άσκησης. Η συνδρομή τους ήταν καταλυτική στην απρόσκοπτη εξέλιξη και επιτυχή ολοκλήρωση όλης της διοργάνωσης.

Βασικός υποστηριχτής μας, με διάφορους τρόπους, η Μητροπολιτική Λ.ΕΦ.Ε.Δ. Θεσσαλονίκης και ο υπεύθυνος Πολιτικής Προστασίας και Επικοινωνιών της που υποστήριξαν τη διοργάνωση της άσκησης με οποιονδήποτε τρόπο τους ζητήθηκε.

Το δρομολόγιο στο οποίο εξελίχθηκαν τα περιστατικά ήταν μέτριας δυσκολίας στην προσπέλασή του με ποικιλία φυσικού περιβάλλοντος (πυκνή βλάστηση, πετρώδες έδαφος, μικρά λαγκάδια επί των κορυφογραμμών, μονοπάτια με πυκνή βλάστηση κ.λ.π.) που αντανακλά μια πλήρη εικόνα της τυπικής ελληνικής ορεινής υπαίθρου. Η συνολική του απόσταση ήταν περίπου 16 χιλιόμετρα.

Ο χαρακτήρας της άσκησης ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ 2020 / ΣΚΑΠΤΗ ΥΛΗ είχε οριοθετηθεί εξ αρχής έτσι ώστε να είναι προσανατολισμένος περισσότερο στην εκπαίδευση των περιπόλων και λιγότερο στην αυστηρή αξιολόγηση των κινήσεων - αντιδράσεών τους. Οι υπεύθυνοι των περιστατικών, που επιλέχθηκαν για κάθε ένα με το κριτήριο της καλής γνώσης των αντικειμένων, αξιολόγησαν και, μετά τη λήξη της δραστηριότητας, συμβούλευσαν τα μέλη κάθε περιπόλου για τις ενδεικνυόμενες κινήσεις και έδωσαν πληροφορίες σχετικά με τη θεματολογία του αντικειμένου τους. Κάθε περιστατικό διαρκούσε περίπου 25΄ με 45΄.

Τα αντικείμενα της άσκησης ήταν οργανωμένα σε ένα ενιαίο πλαίσιο πλοκής και εξέλιξης περιστατικών που αφορούσαν στην αποστολή μιας μονάδας επιπέδου Λόχου Πεζικού με αντικειμενικό σκοπό την ασφάλεια των κατοίκων και των εγκαταστάσεων και εξελίχθηκαν ως εξής: Επικοινωνίες, έλεγχος και εκκαθάριση κτιρίου με φίλιο όμηρο και απελευθέρωσή του, επαφή με εχθρικό προσωπικό επί του δρομολογίου κίνησης και καταστροφή οχημάτων, εμπλοκή σε οργανωμένη ενέδρα ατάκτων, στελέχωση παρατηρητηρίου Λόχου (ρουτίνα παρατηρητηρίου, χάρτης, πυξίδα, αζιμούθιο και διάθημα, στρατιωτικές συνθηματικές παραστάσεις, προσανατολισμός, συσχετισμός σημείων εδάφους με την αποτύπωσή τους στον χάρτη και αντίστροφα, σκαρίφημα περιοχής κ.λ.π.), μεταφορά πυρομαχικών, αίτηση πυρών υποστήριξης όπλων καμπύλης τροχιάς, άρση ευκαιριακής κρύπτης, τακτική διάσωση και πρώτες βοήθειες μάχης, καταδίωξη και έλεγχος οχημάτων ως Τ.Α.Ε. (Τμήμα Άμεσης Επέμβασης).


Η ανταπόκριση όλων των εμπλεκόμενων ήταν άψογη και η ενσυνείδητη ατομική εσωτερική πειθαρχία κάθε μέλους απέδωσε μία συνολική εικόνα οργανωμένης και πειθαρχημένης στρατιωτικής μονάδας εφέδρων που στελεχώθηκε εξ αρχής προσομοιώνοντας μία πραγματική κατάσταση, η οποία αναμένεται να υλοποιηθεί σε κατάσταση κρίσης. Διαπιστώθηκε για μία ακόμη φορά το υψηλό αίσθημα ευθύνης και το φρόνημα των μελών της εφεδρείας και της Λ.ΕΦ.Ε.Δ., το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης που ξεπερνούσε τη γνώση βασικών αντικειμένων αγώνα Πεζικού, η διαθεσιμότητα και η ετοιμότητα προσωπικού, υλικού και μέσων και, εν τέλει, η διάθεση εθελοντισμού και προσφοράς.

Με την ολοκλήρωση της άσκησης αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε όλους/ες τους/τις συμμετέχοντες, -ουσες (τόσο τα μέλη των περιπόλων για τη συμμετοχή και την προσπάθειά τους όσο και τα μέλη της απεικόνισης των περιστατικών που ακολούθησαν αγόγγυστα τις εντολές του Σταθμού Διοίκησης και στελέχωσαν τα ΣΤΕΚ παραμένοντας για πολλές ώρες επί του πεδίου), τα καταστήματα για τη συμπαράστασή τους και τη χορηγία των δώρων, τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Παλαιάς Καβάλας που στάθηκαν στο πλάι μας από την αρχή έως τη λήξη της διοργάνωσης, τα άτομα με τις ειδικές γνώσεις και εμπειρίες που συμμετείχαν στα ΣΤΕΚ και καθοδήγησαν τα μέλη των περιπόλων, τη Μητροπολιτική Λ.ΕΦ.Ε.Δ. Θεσσαλονίκης και τους κατοίκους του χωριού που μας καλοδέχθηκαν και μας φιλοξένησαν. Θα αναφέρουμε μια χαρακτηριστική φράση κατοίκου που μας εντυπωσίασε όταν τους ζητήσαμε να είναι επιεικείς με την αναστάτωση που τους προκαλέσαμε: «Πήρε ζωή το μέρος και ζωγραφίστηκε ο τόπος από την παρουσία και τη ζωντάνια σας. Ακούστηκαν φωνές στα μονοπάτια! Να μας ξανάρθετε!»

Η άσκηση αποτέλεσε μια γιορτή της τοπικής και ευρύτερης εφεδρείας. Μας δόθηκε η ευκαιρία να κινηθούμε στο αγαπημένο μας φυσικό περιβάλλον με τον Θεό και τον καιρό να είναι σύμμαχοί μας καθώς η θερμοκρασία διατηρήθηκε σε κανονικά επίπεδα. Η ελάχιστη βροχόπτωση που σημειώθηκε τις προηγούμενες αλλά και την ημέρα της άσκησης διαμόρφωσε ένα φαντασιακό περιβάλλον, γέμισε τη φύση με αρώματα και μας προφύλαξε από την πολλή ζέστη. Δραστηριοποιηθήκαμε, και επικαιροποιήσαμε - συμπληρώσαμε τις γνώσεις μας ώστε να προετοιμαστούμε για τον επικείμενο Μακεδονομάχο 2020 που με προσμονή περιμένουμε όλοι/ες να πραγματοποιηθεί.

Ολοκληρώνοντας δηλώνουμε πως, παρά την κούρασή μας, νιώθουμε ευχαριστημένοι και χαρούμενοι που γνωρίσαμε πολλούς, -ές που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα και ασκηθήκαμε μαζί. Υποσχόμαστε να βελτιωθούμε ακόμη περισσότερο στο μέλλον ως διοργάνωση και απαντάμε στις ερωτήσεις των συμμετεχόντων αλλά και στους κατοίκους του χωριού ότι με τη βοήθεια του Θεού να είμαστε γεροί και του χρόνου θα συνεχιστεί η παράδοση της υλοποίησης της άσκησης που για φέτος ήταν η 4η διοργάνωση. Και καθώς η εμπειρία που αποκομίσαμε από τη διοργάνωση της άσκησης είναι πολύ χρήσιμη εκτιμούμε ότι η επόμενη άσκηση θα είναι πιο απαιτητική και μεγαλύτερης διάρκειας.

Καλή αντάμωση στις επόμενες εκπαιδεύσεις.

ΜΕΧΡΙ ΕΝΟΣ

ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ

Πηγή: defenceline.gr

10 Ιουνίου 2020

10 ιουνίου 1944: Η σφαγή στο Δίστομο

 Το καλοκαίρι του 1944 οι Γερμανοί είχαν αποδυναμωθεί αρκετά. Εκτός από τις μάχες, είχαν αρχίσει να χάνουν και την ψυχραιμία τους. Έτσι, μπροστά στην απειλή των αντάρτικων δυνάμεων, χτυπούσαν τα χωριά και σκότωναν τους ανυπεράσπιστους κατοίκους ως αντίποινα. Ένας από τους στόχους τους ήταν και το Δίστομο, το οποίο βρισκόταν σε μια νευραλγική θέση μεταξύ Ελικώνα και Παρνασσού, όπου δρούσαν αντάρτες....



Στις 10 Ιουνίου δυνάμεις των Ες Ες ξεκίνησαν την πορεία τους προς το χωριό ντυμένοι μαυραγορίτες. Είχαν επιτάξει δύο ελληνικά φορτηγά και χρησιμοποίησαν τα ρούχα, αλλά και τον οπλισμό που βρήκαν για να προκαλέσουν τους αντάρτες. Στην πορεία ενώθηκαν με άλλα 60 αυτοκίνητα γεμάτα Γερμανούς και άρχισαν να σκορπούν τον θάνατο. Σκότωσαν 5 αγρότες και συνέλαβαν άλλους 12. Λίγο αργότερα μπήκαν στο Δίστομο και ξεκίνησαν την αναζήτηση ανταρτών, αλλά και το πλιάτσικο σε σπίτια και μαγαζιά. Όταν τελείωσαν, άρχισαν να κατευθύνονται προς το διπλανό χωριό. Εκεί μια ομάδα 11 ανταρτών προσπάθησε να αντισταθεί....

Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων του χωριού στη «Μηχανή του Χρόνου», ακολούθησε μάχη που κράτησε περίπου 2 ώρες, κατά την οποία σκοτώθηκαν περίπου 40 Γερμανοί και χτυπήθηκε ο επικεφαλής των δυνάμεων τους. Οι αντάρτες όμως υποχώρησαν γιατί δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τους πολυάριθμους άνδρες της Βέρμαχτ. Οι Γερμανοί επέστρεψαν στο Δίστομο και λίγο αργότερα ο επικεφαλής τους ξεψύχησε. Τα τελευταία του λόγια, σύμφωνα με τις μαρτυρίες ήταν: «Δεν θα αφήσετε ούτε γάτα». Οι άντρες του υπάκουσαν με υπερβάλλοντα ζήλο τις εντολές. Ο απολογισμός της σφαγής του Διστόμου είναι 220 άμαχοι. Ανάμεσά τους παιδιά, γυναίκες και βρέφη. Σε μια περίπτωση, οι σφαγείς σκότωσαν ένα μωρό με την ξιφολόγχη και χάραξαν τον αγκυλωτό σταυρό στο πρόσωπό του....

Το έγκλημα, όπως συνέβη και σε άλλα μαρτυρικά χωριά στην Ελλάδα, έμεινε ατιμώρητο. Μάλιστα ο αντισυνταγματάρχης Κάρλ Σύμερς πριν από το Δίστομο είχε αιματοκυλήσει την  Κλεισούρα στην Καστοριά με 280 νεκρούς.  

Πηγή: mixanitouxronou.gr

08 Ιουνίου 2020

ΡΒΧΠ (Ραδιο ΒιοΧημικός Πόλεμος)

 Μετά από  μια μικρή καθυστέρηση στην πέμπτη εκπομπή μας θα μιλήσουμε για το αντικείμενο του ΡΒΧΠ,ένα αντικείμενο παραμελημένο στην Ελλάδα.Στο βίντεο αναφέρονται εν τάχει οι βασικές γνώσεις που πρέπει να έχει ο μαχητής.

Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση των βίντεο χωρίς την ρητή συγκατάθεση του Δ.Σ. της Μητροπολιτικής Λ.ΕΦ.Ε.Δ. Η λήψη έγινε με μια απλή κάμερα με τρίποδα χωρίς επαγγελματική βοήθεια (ευχαριστούμε το μέλος μας Θεόδωρο),το ίδιο συνέβη με την επεξεργασία’’.



04 Ιουνίου 2020

Ο Έβρος ΔΕΝ πέφτει!

 «Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε. Και μην ελπίζεις πως τη γη μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ’ το από το νου σου».


Καλημέρα σε όλα τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας που είναι εκεί και περιμένουν...

Πηγή φωτο: in.gr

02 Ιουνίου 2020

Έναρξη περιπολιών πυρασφαλείας

 Η Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΕΦΕΔ) Αττικής σε συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία και την Πολιτική Προστασία, την Κυριακή 31 Μαΐου ξεκίνησε περιπολίες πυρασφάλειας σε τομείς ευθύνης σύμφωνα με τις οδηγίες της Πυροσβεστικής. 



6 μέλη της Λέσχης συνέδραμαν δυναμικά στην πρώτη περιπολία της αντιπυρικής περιόδου 2020 στην οποία εντάχθηκε η Λέσχη μας.







29 Μαΐου 2020

29 Μαΐου 1453: Η «μαύρη» Τρίτη του ελληνισμού

29 Μαΐου 1453 «Η Πόλις εάλω». Η ημέρα Τρίτη θεωρείται αποφράδα μέρα για τον ελληνισμό γιατί η Κωνσταντινούπολη πέφτει στα χέρια των Τούρκων. Τα ηνία της περνούν από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο που πέθανε στη μάχη στα χέρια του σουλτάνου.


Η Άλωση του 1453 ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας αποσύνθεσης του βυζαντινού κράτους και παράλληλης ανάδειξης των Οθωμανών ως της κυρίαρχης ηγεμονικής δύναμης στην περιοχή.

Η κατάσταση στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία πριν την Άλωση
Ακόμη και πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τους Φράγκους, η βυζαντινή αυτοκρατορία αντιμετώπιζε τεράστια προβλήματα. Οι τελευταίοι αυτοκράτορες της Μακεδονικής Δυναστείας ήραν τα μέτρα που είχαν λάβει οι προκάτοχοί τους και ευνόησαν τους πλούσιους αξιωματούχους. Συγκεκριμένα κατάργησαν το νόμο του «Αλληλέγγυου» που προστάτευαν τους μικρούς καλλιεργητές από τους εισπράκτορες των φόρων. Επίσης, σταμάτησαν να δίνουν κλήρο γης στους ακρίτες των συνόρων.

Έβαλαν ξένους μισθοφόρους στη θέση και των βυζαντινών στρατιωτών, με το πρόσχημα ότι στοίχιζαν λιγότερα χρήματα στο κράτος. Τα μέτρα αυτά προκάλεσαν αναταραχή στην αυτοκρατορία και δημιούργησαν πολλά εσωτερικά προβλήματα στο κράτος. Σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση βρέθηκαν και οι κάτοικοι των ακριτικών περιοχών, που δεν μπορούσαν πλέον να καταταγούν στο στρατό ως ακρίτες. Εκτός από αυτά η οικονομία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας είχε σχεδόν καταρρεύσει.

Τα κρατικά έσοδα είχαν περιοριστεί και τα έξοδα πολλαπλασιάζονταν. Οι δαπάνες για τη συντήρηση του εμπορικού και του πολεμικού στόλου δεν μπορούσαν να καλυφθούν. Τα καράβια παραμελήθηκαν και το πολεμικό ναυτικό εγκαταλείφθηκε. Η ασφάλεια του Βυζαντίου αλλά και η διακίνηση των προϊόντων ανατέθηκε με συνθήκη στους Βενετούς, στους οποίους δόθηκαν πολλά εμπορικά προνόμια.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν αποκαταστάθηκε ποτέ στην παλιά της αίγλη μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους το 1204.

Η ραγδαία εξάπλωση των Οθωμανών
Την ίδια περίοδο εξαπλώθηκε ραγδαία το οθωμανικό κράτος και μετεξελίχθηκε από κρατίδιο με φυλετική βάση σε πολυεθνοτική αυτοκρατορία. Οι Οθωμανοί πέρασαν για πρώτη φορά στην Ευρώπη το 1345 ως σύμμαχοι του διεκδικητή του βυζαντινού θρόνου Ιωάννη Καντακουζηνού.

Μετά την κατάληψη της Καλλίπολης το 1354, απέκτησαν μια σταθερή βάση στη Θράκη, απ’ όπου μπορούσαν να διαπεραιούνται και να λεηλατούν τις ευρωπαϊκές περιοχές. Μέσα σε λίγες δεκαετίες οι Οθωμανοί είχαν καταλάβει μεγάλο μέρος της Βαλκανικής και από το 1394 έως το 1402 έκαναν μια πρώτη απόπειρα να εξαναγκάσουν την Κωνσταντινούπολη σε παράδοση αποκλείοντάς την. Μετά την ανάδειξη στην εξουσία του σουλτάνου Μουράτ Β΄ (1421), το οθωμανικό κράτος ανέκαμψε και η επικράτεια του βυζαντινού αυτοκράτορα περιορίστηκε πάλι στην Κωνσταντινούπολη και κάποιες παράκτιες πόλεις της Θράκης.

Το ναυάγιο για την ένωση των δύο Εκκλησιών
Για τους Βυζαντινούς η μόνη σανίδα σωτηρίας θα ήταν από την ενεργή στρατιωτική βοήθεια από τις χριστιανικές δυνάμεις. Απαραίτητος όρος όμως ήταν η ένωση της βυζαντινής Εκκλησίας με την Εκκλησία της Ρώμης. Η ένωση τελικά συμφωνήθηκε κατά τη σύνοδο της Φεράρας-Φλωρεντίας (1438-1439). Έντονες όμως ήταν οι αντιδράσεις των Ορθοδόξων.

Η ηγεσία των επιτιθέμενων
Την ηγεσία των επιτιθέμενων είχε ο σουλτάνος Μωάμεθ Β’ μαζί με τους αρχιστράτηγους της Ρούμελης και της Ανατολής, Καρατζά και Ισάκ αντίστοιχα. Επίσης συμμετείχαν οι πασάδες Ζαγανός, Μαχμούτ, Σαρουτζά και Χαλίλ, καθώς και ο ναύαρχος Μπαλτάογλου, ο οποίος αντικαταστάθηκε μεσούσης της πολιορκίας από το Χαμζά.

Από την πλευρά των αμυνομένων, υπό τη γενική ηγεσία του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Δράγαση, το στρατιωτικό πρόσταγμα ανήκε στο Γενουάτη Giovanni Giustiniani Longo, ενώ διάφοροι Βυζαντινοί και Ιταλοί διοικούσαν τα σημεία των τειχών που τους είχαν ανατεθεί, ανάμεσά τους ο παπικός λεγάτος Ισίδωρος και ο μέγας δουξ Λουκάς Νοταράς.

Η επίθεση από τους Οθωμανούς
Την άλωση της Κωνσταντινούπολης έθεσε ως βασικό στόχο ο Μωάμεθ Β΄ αμέσως μετά την άνοδό του στην εξουσία το 1451. Το 1452 κατασκεύασε το φρούριο του Boğaz kesen (σημερινό Rumeli Hisarı) στην ευρωπαϊκή όχθη του Βοσπόρου, ώστε να ελέγχει το διάπλου των στενών και ξεκίνησε τις προετοιμασίες για την πολιορκία και την κατασκευή των κανονιών. Επίσης, από το φθινόπωρο του 1452 άρχισε η κατάληψη των εκτός της Πόλης βυζαντινών οχυρών.

Στις αρχές Απριλίου του 1453 —σταδιακά από τις 4 έως τις 7 Απριλίου 1453—, όπως αναφέρει η Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Κόσμου (Encyclopedia of the Hellenic World), οι οθωμανικές δυνάμεις συγκεντρώθηκαν μπροστά στην Κωνσταντινούπολη και στις 12 Απριλίου ξεκίνησε ο βομβαρδισμός των χερσαίων τειχών και οι προσπάθειες υπόσκαψής τους. Μέχρι την τελική έφοδο μεγάλο μέρος των τειχών, ιδιαίτερα στο μεσαίο τμήμα τους, είχε υποστεί σημαντικές ζημιές. Στις 18 Απριλίου απέτυχε μία πρώτη έφοδος στα τείχη.

Στις 20, έπειτα από επιτυχημένη προσπάθεια τεσσάρων πλοίων να σπάσουν τον κλοιό του οθωμανικού στόλου και να μπουν στον Κεράτιο κόλπο, ο σουλτάνος καθαίρεσε το ναύαρχο Μπαλτάογλου και στις 22 κατόρθωσε να περάσει μέρος του στόλου του διά ξηράς στον Κεράτιο. Οι πολιορκημένοι προστάτευαν έως τότε την είσοδο στον κόλπο με μια αλυσίδα και με παραταγμένα πλοία. Η είσοδος των τουρκικών πλοίων εξέθεσε το ευάλωτο βόρειο τείχος της Πόλης σε επίθεση και ανάγκασε τους αμυνομένους να αραιώσουν ακόμη περισσότερο τις ισχνές δυνάμεις τους. Άλλες πρωτοβουλίες του πολιορκητή που εντυπωσίασαν τους συγχρόνους ήταν η κατασκευή ενός θωρακισμένου πολιορκητικού πύργου και μια πλωτή γέφυρα από βαρέλια στο μυχό του Κεράτιου κόλπου. Παρά την καταπόνηση των τειχών, δύο ακόμη γενικές έφοδοι, στις 7 και 12 Μαΐου, απέτυχαν. Στις 21 Μαΐου οι Βυζαντινοί απέρριψαν πρόταση του σουλτάνου να παραδώσουν με ευνοϊκούς όρους την Πόλη.

Τα δραματικά γεγονότα
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 29ης Μαΐου, οι τουρκικές δυνάμεις εισχώρησαν στα τείχη στην πύλη του Αγίου Ρωμανού, η οποία είχε υποστεί τις μεγαλύτερες καταστροφές. Η αντίσταση των αμυνομένων κατέρρευσε όταν ο βαριά τραυματισμένος Giustiniani εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης, δημιουργώντας πανικό.

Επακολούθησε θανατηφόρος συνωστισμός μεταξύ του εξωτερικού και του εσωτερικού τείχους και στη συνέχεια οι Τούρκοι εισήλθαν στην Πόλη εξοντώνοντας όσους αντιστέκονταν. Κατά τη φάση της κατάρρευσης της αντίστασης στα τείχη σκοτώθηκε και ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος.

Οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, ενώ η αιχμαλωσία ήταν και η μοίρα του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού. Ο Μωάμεθ έκανε τη θριαμβευτική είσοδό του στην Πόλη.

«Η Πόλις εάλω»
«Και ρίχτηκε με τ’ άτι του μες στων εχθρών τα πλήθια. Το πύρινο το βλέμμα του σκορπούσε την τρομάρα και το σπαθί του τη θανή. Στα χάλινά του στήθια εξέσπασε η όργητα σε βροντερή κατάρα. Εθόλωσαν τα μάτια του. Τ’ αγνό το μέτωπό του, θαρρείς, ο φωτοστέφανος της Δόξας τ’ αγκαλιάζει. Κ’ έπεσε χάμου ο Τρανός! Θρηνήστε το χαμό του. Μα, μη! Σε τέτοιο θάνατο ο θρήνος δεν ταιριάζει. Κ’ έπεσε χάμου ο Τρανός! Κυλίστηκε στο χώμα ένας Τιτάν π’ ακόμα χτες εστόλιζ’ ένα θρόνο, κ’ εσφάλισε —οιμένανε!— για πάντ’ αυτό το στόμα που κάθε πίκρα ρούφαγε κ’ έχυν’ ελπίδες μόνο. Μαρμαρωμένε Βασιλιά, πολύ δε θα προσμένεις. Ένα πρωί απ’ τα νερά του Βόσπορου κει πέρα θε να προβάλει λαμπερός μιας Λευτεριάς χαμένης ο ασημένιος ήλιος. Ω δοξασμένη μέρα! «Μαρμαρωμένε βασιλιά», αναφέρει ο Έλληνας ποιητής και πεζογράφος Κώστας Γ. Καρυωτάκης.

Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το οθωμανικό κράτος μετατράπηκε σε ισχυρή αυτοκρατορική δύναμη με επεκτατικό προσανατολισμό και αποτελούσε μεγάλη απειλή για τα ευρωπαϊκά κράτη. Σε ό,τι αφορά τους χριστιανούς, η άλωση καθόρισε την αποτυχία της ένωσης των Εκκλησιών.